1. ครูบาเหล็ก
(พ.ศ.๒๓๐๑-๒๓๒๑) ปกครองวัด ๒๐ ปี
ครูบาเหล็กเป็นพระเถระชาวยองบ้านประตูป่า เมืองยองประเทศพม่า
ได้นำชาวบ้าน
อพยพมาอยู่แถบบริเวณปากลำเหมืองไม้แดง พ.ศ. ๒๓๐๑-๒๓๒๑ รวมเวลา ๒๐ ปี
|
2. ครูบาสุรินทร์
(พ.ศ.๒๓๒๑-๒๓๖๔) ปกครองวัด ๔๓ ปี
ครูบาสุรินทร์ เป็นพระเถระชาวยองที่อพยพมากับครูบาเหล็ก
โดยเป็นครูบาใบระกา
ช่วยงานครูบาเหล็กมาตลอด และได้เป็นเจ้าอาวาสสืบต่อมา ปี พ.ศ. ๒๓๒๑-
๒๓๖๔ รวมเวลา ๔๓ ปี
(คำจารึกในใบลานใบปลาย ธรรม เจตนาเภทา จุลศักราช ๑๑๕๘ สุริยะสามเณร
ริกขิตตะ ปี รวายสี )
(คำจารึกในใบลานธรรม ชื่อ แปดหมื่นสี่พันขันธ์ สุรินทภิกขุ เขียนปีเต่า
สีจุลศักราช
๑๑๙๔ )
(คำจารึกในใบลานธรรม ชื่อ จริยาชาดก สุรินทเขียนจุลศักราช ๑๒๐๓)
(คำจารึกในใบลานธรรมฎิกาธัมมจักก์ สุริย เขียนปีร้วงเล้า จุลศักราช
๑๒๓๓)
|
3. ครูบาพิมพิสาร
(๒๓๖๔-๒๔๐๕) ปกครองวัด ๔๑ ปี
ครูบาพิมพิสาร เป็นพระเถระชาวยองบ้านประตูป่า
ป่าม่วงจุม ป่าม่วงหลวง หัวเวียง
หละปูน ผู้ที่เป็นพระเถระลูกหลานชาวบ้านรุ่นแรกที่มีถิ่นฐานที่มั่นคงแล้ว
ปี พ.ศ. ๒๓๖๔-๒๔๐๕ รวมเวลา ๔๑ ปี
(คำจารึกในใบลาน ธรรมโควินทสูตร หนานสิทธิเขียนเมื่อปฏิบัติท่านเจ้าพิมพิสาร
วัดประตูป่า)
|
4. ครูบาอริยะ (ตุ๊หลวงน้อย)
(พ.ศ.๒๔๐๕-๒๔๔๐) ปกครองวัด ๓๕ ปี
ครูบาอริยะเป็นพระเถระคนยองบ้านสันปู่ลี้-ท่ากว้าง
เป็นผู้สร้าง
ความเจริญรุ่งเรืองให้กับวัดประตูป่าในด้านอาคารเสนาสนะ อาทิ สร้างวิหาร
โบสถ หอไตร
คัมภีร์อักษรธรรมล้านนา ซึ่งจารโดยครูบาอริยะมีเป็นอันมากในหีบธรรม
จำนวน 9 หีบ เป็น เจ้าอาวาส ปี พ.ศ. ๒๔๐๕-๒๔๔๐ รวม ๓๕ ปี
(คำจารึกในใบลาน ธรรมนามสัขมหาวัคค์ ธุหลวงอริยะ วัดประตูป่าม่วงชุมสร้าง
ด้วยตนเอง)
|
5. ครูบาธรรมชัย
ธมฺมชโย (พ.ศ.๒๔๔๐-๒๕๐๔) ปกครองวัด ๖๔ ปี
ประวัติท่านครูบาธรรมชัย ธมฺมชโย
ผู้ทรงวิทยาคมแห่งเมืองลําพูน อดีตเจ้าอาวาสวัดประตูป่า
(ประตูป่าม่วงจุม หัวเวียงหริภุญไชย)
ครูบาธรรมชัยนามเดิมชื่อว่า
หมู ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น อิ่นคํา วงษ์ษา เกิดที่บ้านเดื่อง๊ก ต. ขัวมุง
อ.สารภี จ.เชียงใหม่ เกิดเมื่อวันที่ ๕ พฤศจิกายน ๒๔๑๘ เป็นบุตรของพ่อโต่ง
แม่บัวคำ มีพี่น้องด้วยกัน ๔ คน คือ ๑. หมด ๒.หมัด ๓.มูล ๔.หมู (ครูบาธรรมชัย)ได้เข้าบรรพชาเป็นสามเณร
เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๒๙ อุปสมบท ปี พ.ศ. ๒๔๓๘ ณ วัดเดื่องก ได้นามฉายาว่า
"ธมฺมชโย" และในปีนี้ท่านก็ได้เดินทางมาอยู่วัดประตูป่าเพื่อศึกษาวิทยาคม
กับครูบาอริยะ (ครูบาน้อย) เจ้าอาวาสวัดประตูป่ารูปที่ ๔ และในปี พ.ศ.
๒๔๔๐ ท่านครูบาอาริยะได้ถึงแก่มรณภาพลง ท่านครูบาธรรมชัย จึงได้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
สืบต่อมา
ในช่วงที่ท่านครูบาธรรมชัยเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้นำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่วัดประตูป่าเป็นอันมา
สืบเนื่องมาจากท่านครูบาธรรมชัยมีวิทยาคมอันแกร่งกล้าจึง ทำให้คนในท้องถิ่นเคารพ
และศรัทธาในตัวท่านเป็นอันมาก สืบเนื่องมาจากท่านมีวิทยาคมอันแกร่งกล้า
จึงทำให้คนในท้องถิ่นเคารพและศรัทธาในตัวท่าน โดยเฉพาะเจ้าหลวงจักรคำขจรศักดิ์
( เจ้าผู้ครองนครลำพูนองค์สุดท้าย ) ได้ปราวณาตัวเป็นผู้อุปฐากท่าน
ครูบาธรรมชัย ธมฺมชโย โดยได้มาสร้างกุฏิไม้สักหลังใหญ่
ถวายท่านครูบา (ปัจจุบันได้รื้อและสร้างใหม่)
ในประมาณ ปี ๒๔๗๐ - ๒๔๘๕ ท่านครูบาธรรมชัย ได้จำพรรษาไปมาระหว่างวัดประตูป่าและวัดพระธาตุหริภุณชัย
พระอารามหลวง อยู่เสมอมา และในปี พ.ศ. ๒๔๗๒ เจ้าหลวงจักรคำขจรศักดิ์
ได้อาราธนานิมนต์ ท่านครูบาธรรมชัย วัดประตูป่า เป็นองค์ประธานพิธีในการรื้อทองจังโกที่หุ้มองค์พระบรมธาตุเจ้าหริภุณชัย
ออกมา เพื่อทำการบูรณะองค์พระบรมธาตุเจ้าหริภุณชัยใหม่ ในปี ๒๔๗๓ ทำให้คงเดิมตราบเช่นทุกวัน
ในปี พ.ศ. ๒๔๗๓ ครูบาธรรมชัย บูรณะองค์เจดีย์ปทุมวดี ด้านทิศเหนือองค์พระธาตุหลวง
ทำให้พบ กรุพระเปิมใต้ฐานเจดีย์ ท่านครูบากับเจ้าหลวงจักรคำขจรศักดิ์
จึงนำออกมาให้ประชาชนบูชา เพื่อนำเงินมาบูรณะถาวรวัตถุ ของวัดพระธาตุและในการเปิดกรุพระเปิม
ครั้งนี้ครูบาก็ได้เอาพระเปิมส่วนหนึ่ง ปะมาณ ๓ ก๋วยซ้าบาตร มาบรรจุใว้ในองค์เจดีย์ของวัดประตูป่า
พอถึงปี พ.ศ. ๒๔๘๔ เกิดสงคราม มหาเอเชียบูรพา มีหน่วยทหารมา ประจำการที่จังหวัดลำพูน
เจ้าหลวงจักรคำขจรศักดิ์ ได้นิมนต์ครูบาธรรมชัย เปิดกรุพระเปิมอีกเป็นครั้งที่
๒เพื่อแจกจ่ายให้แก่ทหาร ไว้ประจำตัว โดยมีการเล่าว่าครูบาเป็นผู้ขุดอุโมงค์เข้าไปใต้ฐานเจดีย์และใช้มือกอบ
พระเปิม ซึ่งมีจำนวนมาก ออกมาใส่ก๋วยซ้าบาตร ที่เตรียมไว้ด้วยตัวของครูบาเอง
ครูบาธรรมชัย ยังได้เป็นประธานในการบูรณะวิหารพระเจ้าทันใจ ภายในวัดพระธาตุหริภุณชัย
ในปี ๒๔๘๕
และเมื่อ เจ้าหลวงจักรคำขจรศักดิ์ ได้ถึงอนิจกรรมลง ครูบาธรรมชัยท่านก็ได้กลับมาจำพรรษา
ที่อยู่วัดประตูป่า ตลอดมา ท่านได้กลับมาซ่อมแซมและบูรณะถาวรวัตถุของวัดท่านอีกหลายอย่าง
เช่น บูรณะวิหารหลังเก่าที่สร้างมาตั้งแต่สมัยครูบาอริยะ สร้างกำแพงอิฐขึ้นใหม่
บูรณะองค์เจดีย์ และอีกหลายสิ่ง
ท่านครูบาธรรมชัย เป็นเจ้าอาวาสวัดประตูป่า มาจนถึงปี พ.ศ. ๒๕๐๓ ท่านครูบาก็ได้มรณภาพลง
เมื่อวันที่ ๒๑ เดือน เมษายน พ.ศ. ๒๕๐๓ สิริรวมอายุได้ ๘๕ ปี พรรษา
๖๕ และคุณงามความดีที่ท่านได้ค้ำ้จุนและดูแลวัดตลอดมา ชาวบ้านจึงเครารพท่านและสักการะท่าน
ตลอดมา ปัจจุบันกู่ของท่านและรูปเหมือนของท่านตั้งอยู่ที่หอประดิษฐานรูปเหมือนครูบาธรรมชัย
บริเวณภายในวัดประตูป่า และทุกวันจะมีชาวบ้านที่เคารพท่านมากราบไหว้อยู่ประจำเสมอมา....
( คำจารึกใน ธรรมกัมมวาจาและพิธีกรรมสงฆ์ ศรัทธาท่านเจ้าอธิการธัมมไชยสร้าง
ปีกาเป้า จุลศักราช ๑๒๗๕
|
6. พระครูสถิตธรรมากร(บุญยืน
ธมฺมวโร)
(พ.ศ.๒๕๐๔-๒๕๔๔) ปกครองวัด ๔๐ ปี
(ครูบาบุญยืน ธมฺมวโร) ปี พ.ศ. ๒๕๐๔-๒๕๔๔ รวม ๔๐ ปี
ครูบาบุญยืน ธมฺมวโร เป็นพระเถระมาจากวัดศรีสุพรรณ
บ้านร่องกาศ ต.ประตูป่า อ.เมือง จ.ลำพูน เป็นเจ้าอาวาสผู้มีความเมตตากรุณา
ได้สร้างบูรณะอาคารเสนาสนะของวัดประตุป่าให้เจริญรุ่งเรืองงดงามตามศิลปะล้านนา
อันเป็นเอกลักษณ์ของคนยอง อาทิ การบูรณะ วิหาร โบสถ หอพระไตร องค์เจดีย์
สระน้ำหลังวัด สร้างกุฏิ หอระฆัง ศาลาบาตร ศาลาการเปรียญ หอจุดเทียน
หอประดิษฐานรูปเหมือนครูบาธรรมชัย ซุ้มประตูวัด และปูอิฐบล็อกทั่วลานวัด
|
7.พระครูไพศาลธรรมานุสิฐ
(รักษาการเจ้าอาวาสวัดประตูป่า)
วันที่ ๑๓ กันยายน ๒๕๔๔-๑ ธันวาคม ๒๕๔๕ |
8.
พระมหาประดิษฐ์ ปณฺฑิตธมฺโม
(พ.ศ.๒๕๔๕-๒๕๔๖) ปกครองวัด ๒ ปี |
9.พระครูไพศาลธรรมานุสิฐ
เจ้าอาวาสวัดประตูป่า
วันที่ ๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๗-ปัจจุบัน |
