www.watpratupa.com


ครูบาเหล็ก (พ.ศ.๒๓๐๑-๒๓๒๑)	ครูบาสุรินทร์ (พ.ศ.๒๓๒๑-๒๓๖๔)	ครูบาพิมพิสาร (๒๓๖๔-๒๔๐๕)

ครูบาอริยะ (พ.ศ.๒๔๐๕-๒๔๔๐)	ครูบาธรรมชัย ธมฺมชโย (พ.ศ.๒๔๔๐-๒๕๐๔)	ครูบาอินสม ธนญฺชโย วัดประตูป่า ( ครูบาใบระกา ของ ครูบาธรรมชัย )

พระครูสถิตธรรมากร (บุญยืน ธมฺมวโร) (พ.ศ.๒๕๐๔-๒๕๔๔)

ประวัติโดยสังเขปของท่านเจ้าอาวาสในอดีต

1. ครูบาเหล็ก
(พ.ศ.๒๓๐๑-๒๓๒๑) ปกครองวัด ๒๐ ปี

ครูบาเหล็กเป็นพระเถระชาวยองบ้านประตูป่า เมืองยองประเทศพม่า ได้นำชาวบ้าน
อพยพมาอยู่แถบบริเวณปากลำเหมืองไม้แดง พ.ศ. ๒๓๐๑-๒๓๒๑ รวมเวลา ๒๐ ปี

2. ครูบาสุรินทร์
(พ.ศ.๒๓๒๑-๒๓๖๔) ปกครองวัด ๔๓ ปี

ครูบาสุรินทร์ เป็นพระเถระชาวยองที่อพยพมากับครูบาเหล็ก โดยเป็นครูบาใบระกา
ช่วยงานครูบาเหล็กมาตลอด และได้เป็นเจ้าอาวาสสืบต่อมา ปี พ.ศ. ๒๓๒๑- ๒๓๖๔ รวมเวลา ๔๓ ปี
(คำจารึกในใบลานใบปลาย ธรรม “เจตนาเภทา” จุลศักราช ๑๑๕๘ “สุริยะสามเณร
ริกขิตตะ ปี รวายสี” )
(คำจารึกในใบลานธรรม ชื่อ แปดหมื่นสี่พันขันธ์ “สุรินทภิกขุ เขียนปีเต่า สีจุลศักราช
๑๑๙๔” )
(คำจารึกในใบลานธรรม ชื่อ จริยาชาดก “สุรินทเขียนจุลศักราช ๑๒๐๓”)
(คำจารึกในใบลานธรรมฎิกาธัมมจักก์ “สุริย เขียนปีร้วงเล้า จุลศักราช ๑๒๓๓”)

3. ครูบาพิมพิสาร
(๒๓๖๔-๒๔๐๕) ปกครองวัด ๔๑ ปี

ครูบาพิมพิสาร เป็นพระเถระชาวยองบ้านประตูป่า ป่าม่วงจุม – ป่าม่วงหลวง หัวเวียง
หละปูน ผู้ที่เป็นพระเถระลูกหลานชาวบ้านรุ่นแรกที่มีถิ่นฐานที่มั่นคงแล้ว ปี พ.ศ. ๒๓๖๔-๒๔๐๕ รวมเวลา ๔๑ ปี
(คำจารึกในใบลาน “ธรรมโควินทสูตร” “หนานสิทธิเขียนเมื่อปฏิบัติท่านเจ้าพิมพิสาร
วัดประตูป่า”)

4. ครูบาอริยะ (ตุ๊หลวงน้อย)
(พ.ศ.๒๔๐๕-๒๔๔๐) ปกครองวัด ๓๕ ปี

ครูบาอริยะเป็นพระเถระคนยองบ้านสันปู่ลี้-ท่ากว้าง เป็นผู้สร้าง
ความเจริญรุ่งเรืองให้กับวัดประตูป่าในด้านอาคารเสนาสนะ อาทิ สร้างวิหาร โบสถ หอไตร
คัมภีร์อักษรธรรมล้านนา ซึ่งจารโดยครูบาอริยะมีเป็นอันมากในหีบธรรม จำนวน 9 หีบ เป็น เจ้าอาวาส ปี พ.ศ. ๒๔๐๕-๒๔๔๐ รวม ๓๕ ปี
(คำจารึกในใบลาน “ธรรมนามสัขมหาวัคค์” “ธุหลวงอริยะ วัดประตูป่าม่วงชุมสร้าง
ด้วยตนเอง”)

5. ครูบาธรรมชัย ธมฺมชโย (พ.ศ.๒๔๔๐-๒๕๐๔) ปกครองวัด ๖๔ ปี

ประวัติท่านครูบาธรรมชัย ธมฺมชโย
ผู้ทรงวิทยาคมแห่งเมืองลําพูน อดีตเจ้าอาวาสวัดประตูป่า
(ป่าม่วงจุ่มหัวเวียงหละปูน)

ครูบาธรรมชัยนามเดิมชื่อว่า หมู ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น อิ่นคํา วงษ์ษา เกิดที่บ้านเดื่อง๊ก ต. ขัวมุง อ.สารภี จ.เชียงใหม่ เกิดเมื่อวันที่ ๕ พฤศจิกายน ๒๔๑๘ เป็นบุตรของพ่อโต่ง แม่บัวคำ มีพี่น้องด้วยกัน ๔ คน คือ ๑. หมด ๒.หมัด ๓.มูล ๔.หมู (ครูบาธรรมชัย)ได้เข้าบรรพชาเป็นสามเณร เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๒๙ อุปสมบท ปี พ.ศ. ๒๔๓๘ ณ วัดเดื่องก ได้นามฉายาว่า "ธมฺมชโย" และในปีนี้ท่านก็ได้เดินทางมาอยู่วัดประตูป่าเพื่อศึกษาวิทยาคม กับครูบาอริยะ (ครูบาน้อย) เจ้าอาวาสวัดประตูป่ารูปที่ ๔ และในปี พ.ศ. ๒๔๔๐ ท่านครูบาอาริยะได้ถึงแก่มรณภาพลง ท่านครูบาธรรมชัย จึงได้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส สืบต่อมา

ในช่วงที่ท่านครูบาธรรมชัยเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้นำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่วัดประตูป่าเป็นอันมา สืบเนื่องมาจากท่านครูบาธรรมชัยมีวิทยาคมอันแกร่งกล้าจึง ทำให้คนในท้องถิ่นเคารพ และศรัทธาในตัวท่านเป็นอันมาก สืบเนื่องมาจากท่านมีวิทยาคมอันแกร่งกล้า จึงทำให้คนในท้องถิ่นเคารพและศรัทธาในตัวท่าน โดยเฉพาะเจ้าหลวงจักรคำขจรศักดิ์
( เจ้าผู้ครองนครลำพูนองค์สุดท้าย ) ได้ปราวณาตัวเป็นผู้อุปฐากท่าน ครูบาธรรมชัย ธมฺมชโย โดยได้มาสร้างกุฏิไม้สักหลังใหญ่ ถวายท่านครูบา (ปัจจุบันได้รื้อและสร้างใหม่)

ในประมาณ ปี ๒๔๗๐ - ๒๔๘๕ ท่านครูบาธรรมชัย ได้จำพรรษาไปมาระหว่างวัดประตูป่าและวัดพระธาตุหริภุณชัย พระอารามหลวง อยู่เสมอมา และในปี พ.ศ. ๒๔๗๒ เจ้าหลวงจักรคำขจรศักดิ์ ได้อาราธนานิมนต์ ท่านครูบาธรรมชัย วัดประตูป่า เป็นองค์ประธานพิธีในการรื้อทองจังโกที่หุ้มองค์พระบรมธาตุเจ้าหริภุณชัย ออกมา เพื่อทำการบูรณะองค์พระบรมธาตุเจ้าหริภุณชัยใหม่ ในปี ๒๔๗๓ ทำให้คงเดิมตราบเช่นทุกวัน

ในปี พ.ศ. ๒๔๗๓ ครูบาธรรมชัย บูรณะองค์เจดีย์ปทุมวดี ด้านทิศเหนือองค์พระธาตุหลวง ทำให้พบ กรุพระเปิมใต้ฐานเจดีย์ ท่านครูบากับเจ้าหลวงจักรคำขจรศักดิ์ จึงนำออกมาให้ประชาชนบูชา เพื่อนำเงินมาบูรณะถาวรวัตถุ ของวัดพระธาตุและในการเปิดกรุพระเปิม ครั้งนี้ครูบาก็ได้เอาพระเปิมส่วนหนึ่ง ปะมาณ ๓ ก๋วยซ้าบาตร มาบรรจุใว้ในองค์เจดีย์ของวัดประตูป่า พอถึงปี พ.ศ. ๒๔๘๔ เกิดสงคราม มหาเอเชียบูรพา มีหน่วยทหารมา ประจำการที่จังหวัดลำพูน เจ้าหลวงจักรคำขจรศักดิ์ ได้นิมนต์ครูบาธรรมชัย เปิดกรุพระเปิมอีกเป็นครั้งที่ ๒เพื่อแจกจ่ายให้แก่ทหาร ไว้ประจำตัว โดยมีการเล่าว่าครูบาเป็นผู้ขุดอุโมงค์เข้าไปใต้ฐานเจดีย์และใช้มือกอบ พระเปิม ซึ่งมีจำนวนมาก ออกมาใส่ก๋วยซ้าบาตร ที่เตรียมไว้ด้วยตัวของครูบาเอง

ครูบาธรรมชัย ยังได้เป็นประธานในการบูรณะวิหารพระเจ้าทันใจ ภายในวัดพระธาตุหริภุณชัย ในปี ๒๔๘๕

และเมื่อ เจ้าหลวงจักรคำขจรศักดิ์ ได้ถึงอนิจกรรมลง ครูบาธรรมชัยท่านก็ได้กลับมาจำพรรษา ที่อยู่วัดประตูป่า ตลอดมา ท่านได้กลับมาซ่อมแซมและบูรณะถาวรวัตถุของวัดท่านอีกหลายอย่าง เช่น บูรณะวิหารหลังเก่าที่สร้างมาตั้งแต่สมัยครูบาอริยะ สร้างกำแพงอิฐขึ้นใหม่ บูรณะองค์เจดีย์ และอีกหลายสิ่ง

ท่านครูบาธรรมชัย เป็นเจ้าอาวาสวัดประตูป่า มาจนถึงปี พ.ศ. ๒๕๐๓ ท่านครูบาก็ได้มรณภาพลง เมื่อวันที่ ๒๑ เดือน เมษายน พ.ศ. ๒๕๐๓ สิริรวมอายุได้ ๘๕ ปี พรรษา ๖๕ และคุณงามความดีที่ท่านได้ค้ำ้จุนและดูแลวัดตลอดมา ชาวบ้านจึงเครารพท่านและสักการะท่าน ตลอดมา ปัจจุบันกู่ของท่านและรูปเหมือนของท่านตั้งอยู่ที่หอประดิษฐานรูปเหมือนครูบาธรรมชัย บริเวณภายในวัดประตูป่า และทุกวันจะมีชาวบ้านที่เคารพท่านมากราบไหว้อยู่ประจำเสมอมา....

( คำจารึกใน “ธรรมกัมมวาจาและพิธีกรรมสงฆ์” “ศรัทธาท่านเจ้าอธิการธัมมไชยสร้าง
ปีกาเป้า จุลศักราช ๑๒๗๕”

6. พระครูสถิตธรรมากร(บุญยืน ธมฺมวโร)
(พ.ศ.๒๕๐๔-๒๕๔๔) ปกครองวัด ๔๐ ปี
(ครูบาบุญยืน ธมฺมวโร) ปี พ.ศ. ๒๕๐๔-๒๕๔๔ รวม ๔๐ ปี

ครูบาบุญยืน ธมฺมวโร เป็นพระเถระมาจากวัดศรีสุพรรณ บ้านร่องกาศ ต.ประตูป่า อ.เมือง จ.ลำพูน เป็นเจ้าอาวาสผู้มีความเมตตากรุณา ได้สร้างบูรณะอาคารเสนาสนะของวัดประตุป่าให้เจริญรุ่งเรืองงดงามตามศิลปะล้านนา อันเป็นเอกลักษณ์ของคนยอง อาทิ การบูรณะ วิหาร โบสถ หอพระไตร องค์เจดีย์ สระน้ำหลังวัด สร้างกุฏิ หอระฆัง ศาลาบาตร ศาลาการเปรียญ หอจุดเทียน หอประดิษฐานรูปเหมือนครูบาธรรมชัย ซุ้มประตูวัด และปูอิฐบล็อกทั่วลานวัด

7.พระครูไพศาลธรรมานุสิฐ (รักษาการเจ้าอาวาสวัดประตูป่า)
วันที่ ๑๓ กันยายน ๒๕๔๔-๑ ธันวาคม ๒๕๔๕

8. พระมหาประดิษฐ์ ปณฺฑิตธมฺโม
(พ.ศ.๒๕๔๕-๒๕๔๖) ปกครองวัด ๒ ปี

9.พระครูไพศาลธรรมานุสิฐ เจ้าอาวาสวัดประตูป่า
วันที่ ๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๗-ปัจจุบัน